LONDYN

Historia miasta

powrót do strony głównej

Ciekawe miejsca

Puby

góra strony

Historia miasta

Poświadczone początki miasta (początkowa nazwa Londinium) sięgają połowy I wieku. Wkrótce po podboju Brytanii przez Rzym (43 r. n.e.) Londyn był już ważnym ośrodkiem handlowym. W 60 roku Londyn został spalony podczas powstania Boudikki, Odbudowany był według rzymskich wzorów. W końcu II wieku został otoczony murami. Dzięki położeniu nad Tamizą (dostępny dla statków morskich) rozwijał się szybko jako port, główny ośrodek handlowy. Od końca I wieku był on stolicą Brytanii. W IV wieku mieściła się tu siedziba biskupa. Po ustąpieniu Rzymian (ok. 410) losy w V i VI wieku trudne do ustalenia. Londyn był stolicą wczesnośredniowiecznego anglosaskiego królestwa Essexu, od 604 ponownie biskupstwo; na pocz. VIII w. wzmiankowany jako ważne emporium; w okresie najazdów skand. na Anglię (IX X w.) zdobywany i niszczony przez Duńczyków, mimo to prosperował jako centrum handlowe; 886 włączony przez Alfreda Wielkiego do królestwa Wessexu; od XI w. stolica Anglii, jej najludniejsze miasto i największy port (do dziś); ok. 1070 uzyskał od Wilhelma I Zdobywcy potwierdzenie posiadanych już przywilejów, m.in. prawa obioru szeryfa, autonomii sądowej, zwolnienia od ceł; od 1192 wybiera lorda mayora, od 1332 radę miejską, o której składzie decydowały (rozwijające się od XII w.) cechy i kupieckie gildie; skupił znaczną część ang. kapitału i handlu zagr., przyciągał też kupców obcych (m.in. od XII w. do 1598 faktoria Hanzy); odgrywał dużą, często samodzielną rolę polityczną (jak wybór 1135 Stefana z Blois na króla). Centralizacja władzy i ekspansja mor. za Tudorów wpłynęła na dalsze rozrastanie i bogacenie się Londynu: 1566 70 utworzono giełdę, powstawały kompanie handlowe; udzielał zdecydowanego poparcia polityce Elżbiety I; w okresie konfliktu parlamentu z królem 1640 48 Londyn, w którym silny był purytanizm, stanowił centrum opozycji antykrólewskiej. Po epidemii 1655 i pożarze 1666 (zniszczenie 80% centrum), odbudowując miasto, znacznie je zmodernizowano (m.in. zaniechano zabudowy drewnianej); 1694 zał. Bank Anglii; 1760 66 zburzono obwarowania City; w XVIII w. stał się najludniejszym miastem Europy, osiągając 1 mln mieszk. przed 1800; jednocześnie zdobył rangę ośr. kult. i nauk.: 1660 zostało zał. Tow. Król., 1753 British Museum, 1836 uniwersytet; od 2 poł. XVIII w. rozwój przemysłu, a od XIX w. również wprowadzenie nowych środków komunikacji (1836 kolej, 1890 pierwsza elektryczna kolej podziemna) sprzyjały rozrostowi nowych dzielnic; po 1840 nastąpił natomiast spadek zaludnienia starego centrum (City of London), które nabrało charakteru wyłącznie finansowo-usługowego. Jako stolica Wielkiej Brytanii mocarstwa europejskiego i światowego Londyn stał się w XIX w. jednym z najważniejszych finansowo-handlowych i politycznych centrów świata, miejscem licznych spotkań międzynarodowych (londyńskie konferencje, 1851 pierwsza wystawa świat., 1864 założenie I Międzynarodówki). W czasie II wojny świat. cel niemieckich ataków lotniczych i rakietowych; siedziba wielu rządów na emigracji (m.in. od 1940 prezydenta i rządu RP). W okresie powojennym zachował poważną pozycję w międzynarodowym życiu politycznym, kult., a zwł. finansowym; w latach 60. i 70. nastąpił napływ kolorowych imigrantów z byłych kolonii bryt.; trwa proces spadku zaludnienia dzielnic centrum, a wzrostu peryferyjnych. Po 1945 największe skupisko Polaków w W. Brytanii (ok. 40 tys.); gł. ośr. życia społ., politycznego i kulturowego emigracji pol.; siedziba wychodźczych instytucji nauk., teatru, prasy, bibliotek i wydawnictw.

góra strony

Ciekawe miejsca

Big Ben jest to nazwa ważącego 14 ton dzwonu umieszczonego na szczycie 106 metrowej wieży. Uważany jest on za symbol Wielkiej Brytanii. Dzwon ten zawisa na jednej z dwóch wież londyńskiego parlamentu. Budowę jej podjęto zaraz po tym jak część The Houses of Parliament uległa spaleniu. Zaprojektowany został przez dwóch architektów. Pierwszym z nich jest Charles Barry, natomiast drugim- Augustin Pugin. Wykonany jest on w stylu neo-gotyckim z kamienia ciosanego. Obecnie wielu ludzi twierdzi, iż Big Ben to nazwa słynnego na całym świecie londyńskiego zegara. Dzwon ten nazwany został od imienia sir Benjamina Halla, głównego komisarza robót w 1858 roku, gdy dzwon ten zawieszano. Odlany w Whitechapel był już drugim olbrzymim dzwonem, ponieważ na pierwszym pojawiła się rysa podczas próby uruchomienia (obecny dzwon również ma nieznaczne pęknięcie). Zegar ten jest największym zegarem w Wielkiej Brytanii. Wyposazony jest on w cztery tarcze o średnicy 7,5 m każda oraz we wskazówki o długości 4,25 m. Podaje on niemalże dokładny czas i co godzinę wybija. Odgłos zegara możemy usłyszeć codziennie w radio BBC. Według mnie jest to najpiekniejszy dzwon i zegar jaki widziałem. Miałem okazję obejżeć go na własne oczy. Czyż to nie imponujące rozmiary jak na rok 1858?

British Airways London Eye usytuowane jest naprzeciwko The Houses of Parliament, pomiędzy Waterloo, a Westminster Bridge. London Eye jest jednym z wielu londyńskich przedsięwzięć mających na celu uczczenie koniec XX wieku - Millenium. Pomysł na zbudowanie największego na świecie koła widokowego powstał w roku 1994, a autorami projektu są: David Marks i Julia Barfield. W realizacji projektu, na miarę XXI wieku, brały udział m. in. linie lotnicze British Airways oraz grupa rozrywkowa Tussauds Group. Całe przedsięwzięcie pochłonęło 34 miliony funtów! Wcześniej tytułem najwyższego na świecie koła widokowego szczycił się Technocosmos z Japonii, jednak tytuł ten odebrała mu czwarta co do wielkości budowla Londynu. Wielka konstrukcja przypominająca koło rowerowe (200 razy większa od zwykłego koła rowerowego) daje możliwość oglądania panoramy Londynu o promieniu 48 km. Na olbrzymim kole British Airways London Eye umieszczone są 32 kapsuły, z których każda może pomieścić 25 osób. Jednocześnie nad ziemią może znajdować się 800 osób!!! Prędkość z jaką poruszają się turyści wynosi 0,8 km/h, a pełny czas trwania podróży wynosi 30 minut. Aby lepiej wyobrazić sobie British Airways London Eye należy zapoznać się z liczbami. Srednica konstrukcji, na której umieszczone są kapsuły wynosi 135 m. Do budowy koła zużyto 1700 ton stali(dla porównania, 1700 ton = 250 londyńskich, dwupoziomowych autobusów lub 280 dorosłych słoni afrykańskich. Oś, która trzyma całą konstrukcję koła oraz piasta, która nim kręci, zostały specjalnie zaprojektowane na wzór dotychczas największego koła widokowego na świecie. Oś ma długość 23 metrów i łącznie z piastą waży 330 ton - czyli ponad 20 razy więcej niż Big Ben. Bilety na London Eye należy rezerwować telefonicznie lub on-line kilka dni przed planowaną wizytą.

góra strony

Puby

Czego nie zabraknie w Londynie, to pubów. Są one na każdym rogu w każdym zakątku tego uroczego miasta. Znajduje się tu niezliczona liczba przeróżnych typów pubów. Począwszy od normalnego, zwykłego pubu po irlandzki sportowy, gdzie możemy siż spotkać ze znajomymi i oglądnąc transmisję meczu na żywo. Są również puby salsa. Tutaj można by było w niskończoność wymieniać rozmaitości jakie mogą was w pubach spotkać. Cena piwa w pubie wynosi około 2.5£ za paint. Do tego oczywiście możemy coś zjeść, ale nie polecam, chyba że dobrze zarabiamy. Obiad w pubie kosztuje okolo 10£, więc troszke drogo.